Krawallen
Het Stadtpark in Hamburg bood op 1 mei een ongebruikelijke aanblik. Duizend aanhangers van de neonazistische NPD demonstreerden die dag in arbeiderswijk Barmbek waar het park ligt en 7.000 demonstranten kwamen hiertegen in het geweer. Gevolg: de ergste rellen in Hamburg sinds tien jaar. Het zonovergoten en uitbundig bloeiende park was omsingeld door bussen en pantserwagens, honderden ME’ers stonden gereed, een helicopter circelde de hele dag rond, er klonken voortdurend sirenes, maar toch ging er een hele rij auto’s van aangereisde neonazi’s in vlammen op, terwijl de gevechtseenheden van de politie toekeken samen met autonomen en nieuwsgierige passanten. De NPD’ers zouden volgens het Hamburger Abendblatt vooral piepjong zijn en uit de omgeving van Hamburg komen. Ik heb ze niet gezien, maar wat ik joggend in het park aan ‘autonomen’ zag schat ik op 15, 16 jaar oud. Wel grappig was dat de ene helft van het park donkergrijze rookwolken van auto’s spuugde en bevolkt werd door zwartgeklede capuchons en matrixbrillen en dat in de andere helft de vele barbeceus hun witte wolken lieten opstijgen, en mensen ongecompliceerd lol hadden met sport of bier. In Berlijn was het dit jaar rustig deze eerste mei. Een beetje intelligente activist gaat volgend jaar weer naar het zonnige Hamburg met zijn mooie park om tussendoor bij te komen.
Mooi, zo’n boerkini!
Als ze geen 145 euro kostten zou ik me er eentje aanschaffen om uit te proberen: de boerkini. Prachtig! Vast heel lekker zacht om je heen. Gewoon net zo rondlopen als je altijd doet met honderden onbekenden om je heen: met iets dat je kont bedekt. En nooit meer vreselijk verbranden, huidkanker oplopen, rimpels in je décollete kweken. 60 Procent van de Zwollenaren is het volgens een artikel in de Volkskrant vanmorgen eens met hun zwembaddirecteur, die een dame in boerkini de toegang tot het bad ontzegde. Hier de boerkini zoals te koop in Meppel, ontwerp Aheda Zanetti.
Gemengde verplegingsfobie
In het kader van eens iets heel anders voor de vier trouwe lezers: ben ik de enige Nederlandse vrouw die het niet leuk zou vinden om in een ziekenhuisbed naast mannen te liggen? Dit n.a.v. een artikel in de Volkskrant van zaterdag over streng islamitische heren die hun stervende echtgenotes uit zedelijkheidsoverwegingen niet aan mannelijke gynaecologen toevertrouwen en dan liever eerst een vrouw laten optrommelen. Daar kwam weer het begrip gemengde verpleging in ziekenhuizen voorbij, wat vaag belletjes deed rinkelen over bezuinigingsmaatregelen van een jaartje of tien geleden. De laatste keer dat ik in het ziekenhuis lag na het standaardamandelgebeuren op nog jongere leeftijd, was toen ik 16 was en mijn linkeroog tijdelijk uit de oogkas werd verwijderd om de spier in te korten en zo mijn scheelzien te verhelpen (dat vernam ik achteraf). Daarbij deelde ik mijn kamer met een dame en dat was toen normaal – althans in Twente. Het lijkt me tamelijk verschrikkelijk om in het ziekenhuis te belanden met iets waardoor je tijdelijk immobiel bent en dat je dan gelegen in je bed moet zien te poepen, met 5 mannen in de bedden naast je.
